Χαρτονόμισμα....

       Ο Paulo Coelio αφηγείται την ιστορία ενός ομιλητή,ο οποίος άρχισε μια διάλεξη κρατώντας ένα χαρτονόμισμα 20 δολαρίων και ρωτώντας:-Ποιος θέλει αυτό το χαρτονόμισμα των 20 δολαρίων? Υψώθηκαν πολλά χέρια,αλλά ο ομιλητής ρώτησε:-Πριν το δώσω σε κάποιον,πρέπει να κάνω κάτι.Το τσαλάκωσε με μανία και επέμεινε-Ποιος θέλει ακόμα αυτό το χαρτονόμισμα? Τα χέρια ξανασηκώθηκαν.-Και αν κάνω κάτι τέτοιο? Πέταξε το χαρτονόμισμα στον τοίχο,το άφησε να πέσει στο πάτωμα ,το τσαλαπάτησε και το κράτησε πάλι ψηλά,βρώμικο και τσαλακωμένο.Επανέλαβε την ερώτηση και τα χέρια ξανασηκώθηκαν.-Δεν πρέπει να ξεχάσετε αυτή τη σκηνή ,σχολίασε ο ομιλητής.Ότι και να κάνω,αυτό εδώ θα είναι πάντα ένα χαρτονόμισμα των 20 δολαρίων.Πολλές φορές στη ζωή μας τσαλακώνουν,μας τσαλαπατούν,μας κακομεταχειρίζονται,μας προσβάλλουν. Παρ'όλα αυτά,έχουμε την ίδια αξία.

Απλές αλήθειες...

 Μην περιμένεις κάτι να κρατήσει για πάντα.Όλα τελειώνουν.      
 Σταμάτα την γκρίνια και τα παράπονα.
Να ευχαριστείς για τα απλά και τα σπουδαία.                              
Δημιούργησε κάτι που δεν υπήρχε πριν.
Σταμάτα να αγοράζεις άχρηστα σκουπίδια.
Κάνε λάθη.
Αποδέξου το.
Κι αυτό θα περάσει.
Θυμήσου ότι ο καθένας κάνει ότι μπορεί.
Παίξε με τα χαρτιά που σου μοιράζουν.
Ξεκίνα όπου κι αν βρίσκεσαι.
Αντέδρασε στην κατάσταση.
Αν δεν μπορείς να βγεις από κάτι,μπες μέσα του.
Να εισαι συγκεκριμένος όσον αφορά τις ανάγκες σου.
Το ένα είναι πολύ,τα εκατό δεν ειναι αρκετά.
Περίμενε ένα θαύμα.

Υπ' όψιν...

                                             

Υπάρχει ένα ρητό: Όταν κάθεσαι να κάθεσαι. Όταν στέκεσαι να στέκεσαι. Ότι κι αν κάνεις μην αμφιταλαντεύεσαι. Μόλις κάνεις την επιλογή σου, κάντο με όλη την δύναμη της ψυχής σου. Μην είσαι σαν τον ευαγγελικό που σκεφτόταν την προσευχή όταν έκανε έρωτα στην γυναίκα του, και σκεφτόταν τον έρωτα που έκανε στην γυναίκα του όταν, προσευχόταν.
Είναι καλύτερα να κάνεις ένα λάθος με όλη τη δύναμη του είναι σου, παρά να αποφεύγεις προσεχτικά τα λάθη με πνεύμα που τρέμει. Υπευθυνότητα σημαίνει να αναγνωρίζεις την αξία και την τιμή της πράξης σου, να επιλέγεις με βάση αυτή την αναγνώριση και μετά να ζεις με την επιλογή σου χωρίς να σε νοιάζει.

Τι είναι η φώτιση...

Ο νεαρός μοναχός είχε ψάξει παντού για τη φώτιση,αλλά δεν μπορούσε να βρει απαντήσεις,μέχρι που μια μέρα είδε ένα γέροντα να κατεβαίνει αργά το μονοπάτι ενός βουνού,κουβαλώντας ένα βαρύ σακί.Αμέσως διαισθάνθηκε ότι εκείνος ο γέροντας ήξερε το μυστικό που έψαχνε εδώ και τόσα χρόνια.
Γέροντα ,σε παρακαλώ ,πες μου αυτό που γνωρίζεις,τι είναι η φώτιση.Ο γέρος του χαμογέλασε για μια στιγμή,έριξε το βαρύ φορτίο από τους ώμους του και στάθηκε ορθός.
Ναι,κατάλαβα ! φώναξε ο νεαρός μοναχός.Έχεις την αιώνιά μου ευγνωμοσύνη,αλλά σε παρακαλώ, έχω μια ερώτηση ακόμα.Τι υπάρχει μετά από τη φώτιση .
Χαμογελώντας και πάλι,ο γέροντας ξανασήκωσε το σακί ,το έβαλε στους ώμους του,το σταθεροποίησε και συνέχισε το δρόμο του .

Δύο καλόγεροι...

Δύο καλόγεροι,ένας γέρος και ένας πολύ νέος,περπατούσαν μια βροχερή μέρα σε ένα λασπωμενο μονοπάτι μέσα στο δάσος,γυρίζοντας στο μοναστήρι τους στην Ιαπωνία.Εκεί συνάντησαν μια πανέμορφη γυναίκα που στεκόταν αμήχανη μπροστά σε ένα ορμητικό ποταμάκι από λάσπη.
Βλέποντάς την έτσι προβληματισμένη ο γερο-μοναχός, την πήρε στα δυνατά του μπράτσα και την κουβάλησε μέχρι την απέναντι όχθη.Του χαμογελούσε με τα χέρια της περασμένα στον λαιμό του,μέχρι τη στιγμή που την άφησε στο έδαφος στην άλλη πλευρά του ποταμού.Τον ευχαρίστησε,υποκλίθηκε και οι δύο μοναχοί συνέχισαν το δρόμο τους σιωπηλοί.
Ενώ πλησίαζαν τις πύλες του μοναστηριού,ο νεαρός μοναχός δεν μπόρεσε να κρατηθεί άλλο.''Πως μπόρεσες να κρατήσεις μια όμορφη γυναίκα στην αγκαλιά σου,τέτοια συμπεριφορά δεν αρμόζει σε ιερέα''.
Ο γέρο-μοναχός κοίταξε τον σύντροφό του και του απάντησε ''Εγώ την άφησα εκεί πίσω,εσύ την κουβαλάς ακόμη ''

Φυστικοβούτυρο...

Σ'ένα εργοστάσιο,κάπου στην Δύση,μόλις ακουγόταν η σφυρίχτρα του φαγητου,όλοι οι εργάτες άφηναν τη δουλειά τους και καθόντουσαν μαζί για να φάνε.Και κάθε φορά ο Σαμ άνοιγε το δοχείο με το φαγητό του κι άρχιζε να παραπονιέται ''Στο διάολο ! ''φώναζε,''πάλι φυστικοβούτυρο και μαρμελάδα.Τα σιχαίνομαι και τα δύο ''
Ο Σαμ γκρίνιαζε έτσι για τα σάντουιτς με φυστικοβουτυρο και μαρμελάδα κάθε μέρα.Πέρασαν βδομάδες,και οι υπόλοιποι εργάτες άρχισαν πια να εκνευρίζονται με την συμπεριφορά του.Τελικά κάποιος του είπε ''Για στάσου ρε Σαμ,αν σιχαίνεσαι τόσο πολύ το φυστικοβούτυρο και την μαρμελάδα,τότε γιατί δεν λες στην γριά σου να σου φτιάξει κατι άλλο''
Στην γριά μου ,τι εννοείς,απάντησε ο Σαμ.''Δεν είμαι παντρεμένος,εγώ ο ίδιος φτιάχνω τα σάντουιτς''

Καλή τύχη ή κακοτυχία

Ένας γέρος και ο γιος του,δούλευαν σε ένα μικρό κτήμα.Είχαν μόνο ένα άλογο να τους σέρνει το αλέτρι.Μια μέρα το άλογο έφυγε και χάθηκε. ''Τρομερό'' είπαν οι γείτονες ''.Μεγάλη κακοτυχία''.Ποιός ξέρει αν είναι κακοτυχία,ή καλή τύχη απάντησε ο αγρότης.

Μια βδομάδα αργότερα το άλογο επέστρεψε από τα βουνά φέρνοντας μαζί του στο στάβλο πέντε άγριες φοράδες.''Τι καλή τύχη '' είπαν οι γείτονες.Καλή τύχη,κακή τύχη, ποιός ξέρει,απάντησε ο γέρος.Την επομένη μέρα, ο γιος , προσπαθώντας να εξημερώσει ένα από τα άλογα,έπεσε και έσπασε το πόδι του.''Τρομερό.Πολύ μεγάλη κακοτυχία''είπαν όλοι.''Κακοτυχία ή καλή τύχη''αναρωτήθηκε ο γέρος.

Ο στρατός πέρασε από όλα τα κτήματα για να πάρει τους νεαρούς άνδρες στον πόλεμο.Ο γιος του αγρότη δεν τους ήταν χρήσιμος,χτυπημένος όπως ήταν,και τον άφησαν.''Καλό ή κακό''...